Niewinnosc...                                      Vern         35  28 III 
Droga Pani!
Na prawde nie nasmiewam sie z Ciebie, ni z Twoich
zasad. Nie smialbym. Kiedys rowniez wiezylem, ze
zycie zgodnie z tymi zasadami jest mozliwe. Brutalna
rzeczywistosc okazala sie nie byc jednak tak piekna,
jak ow sen o dobrotliwosci innych, zaufaniu, braku
przemocy i "dobrych rozbojnikach", ktorzy daruja
zycie i mienie jesli ich o to poprosic. Kiedys w to
rowniez wierzylem, droga Pani...
Jednak przyklady takich osob jak Dark, Altar czy
Fiszo, nauczyly mnie ostroznosci... WIELKIEJ
ostroznosci, czasami do przesady. Kiedys bylem
wesolym szarookim Elfem, dzis opis smutny szarooki
bylby o wiele bardziej adekwatny...
Rozumiem Twoja wole nie czynienia zla i szanuje
Twoj pacyfizm. Zwaz jednak, ze Twoj potencjalny
morderca nie szanuje tych zasad, nie rozumie ich
(byc moze nie chce...) i nasmiewa sie z nich.
W tym swiecie, chwala niech bedzie Karnosowi,
nadal pozostalo wiele istot, ktore pragna powstrzymac
Chaos. Przykladem jest Seidhe Emi, ktora rowniez
nie tyle utracila wiare w owe piekne idealy, co musiala
stawic czola okrotnej rzeczywistosci.
Uwierz mi, Pani, uwierzcie Siostry i Bracia - ja nie
morduje niewinnych! Nie zabijam dla czystej przyjemnosci
zabijania, jak to nasi Mroczni Bracia pojmuja! Jednak
zaatakowany, dobywam miecza i bronie sie do ostatniego
tchnienia! Nie pozwalam mordowac sie, proszac rzecznie
mojego oprawce, aby ten raczyl przestac mnie atakowac.

I jeszcze tylko mala uwaga do Emi - Pani, ja na prawde
ostrzegalem wczesniej nasza mloda siostre...

Vern Thalis
Lesne Zludzenie